Strona wykorzystuje pliki cookies do dostosowania serwisu oraz w celach statystycznych.  Czytaj więcej

GMINA WILKÓW Gmina Wilków
KALENDARIUM
Dziś jest: środa, 24-05-2017
Imieniny: Joanny, Zdenka, Zuzanny

Zabytki

W Gminie Wilków funkcjonuje Gminny Program Opieki nad zabytkami na lata 2016 - 2019 zawierający założenia programowe oraz ewidencję zabytków nieruchomych i ruchomych w formie zbioru kart adresowych oraz wykaz stanowisk archeologicznych. 
Do pobrania - Gminny Program Opieki nad zabytkami na lata 2016 - 2019

Gminna ewidencja zabytków nieruchomych zawiera łącznie 362 obiekty:

  • 17 obiektów wpisanych do Rejestru Zabytków w tym: 12 obiektów architektury i budownictwa oraz 5 zabytkowych założeń zieleni wpisanych do rejestru Zabytków a ponadto 345 obiektów ujętych jest w gminnej ewidencji zabytków. (PDFWykaz zabytków nieruchomych wpisanych do Rejestru Zabytków Województwa Opolskiego – wersja pdf.)  
  • 19 zabytków techniki w tym: 3 zabytki techniki ujęte w rejestrze Zabytków oraz 16 zabytków techniki ujętych w gminnej ewidencji zabytków

Ponadto na terenie Gminy znajdują się: 

Najciekawszymi obiektami zabytkowymi gminy są głównie obiekty architektury sakralnej:

  • Kościół Parafialny p.w. św. Mikołaja w Wilkowie

 

kościół w wilkowie1.jpeg

 Pierwsze historyczne wzmianki o kościele pochodzą z 1290r. Wzniesiony został na przełomie XIII/XIV wieku. Kościół murowany w stylu gotyckim. Rozbudowany został na przełomie wieków XV i XVI, choć niektóre jego elementy dobudowano jeszcze później m.in. wieżę kościelną, którą wzniesiono w 1564r. W czasie działań wojennych w 1945r. kościół został w 80% spalony. 13 lat później został odbudowany, jednak już bez wieży. W latach następnych zbudowano dwa boczne ołtarze, w jednym z nich umieszczono obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a w drugim św. Stanisława bpa. Kościół wymurowany jest z cegły w układzie gotyckim. Krótkie jednoczęściowe prezbiterium zamknięte jest prostą ścianą. Wśród zabytków wewnątrz kościoła szczególnie warto zobaczyć:

 

  • rzeźbę Chrystusa „Ecce Homo” ( XV w.),
  • rzeźbę – św. Jan Nepomucen   (2 połowa XVIII w.)
  • rzeźbę alegoryczną Putto z  Klepsydrą  ( XVII / XVIII w.)
  • rzeźbę  alegoryczną Putto z czaszką  (XVII / XVIII w.)
  • rzeźbę Epitafium chłopca z (XVI w.)
  • rzeźbę Chrystusa na Górze Oliwnej  (początek  XVI w.)

 

  • Kościół Parafialny p.w. Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny w Bukowiu

 

 

 

 

Ko¶ciół w Bukowiu 2 .jpeg

 Dokładna data wzniesienia kościoła nie jest znana. Za okres powstania przyjmuje się XV wiek. Kościół murowany, późnogotycki (wieża dobudowana później reprezentuje styl późnobarokowy). Ośmioboczny hełm wieży ma kształt baniasty z latarnią. Główny ołtarz kościoła powstał około roku 1600 (odrestaurowano go w roku 1937), jego ozdobą jest scena przedstawiająca Ostatnią Wieczerzę. Prezbiterium jest zamknięte ścianą prostą z trójkątem szczytowym. Od zachodniej strony stoi wieża, a od północnej zakrystia. Wewnątrz kościoła znajduje się marmurowa chrzcielnica z XVIII w. a w niej cynowa misa z rytą inskrypcją, sceną chrztu w Jordanie oraz datą 1715. Chór muzyczny wykonany jest z drewna, a na jego parapecie namalowane są sceny: Wąż Miedziany, Ukrzyżowanie, Wizja Eliasza, Wniebowstąpienie.

  • Kościół Filialny p.w. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Wojciechowie

 

Kosciół w Wojciechowie 2.jpeg

 Dokładna data wzniesienia kościoła nie jest znana. Za okres powstania przyjmuje się XV wiek. Kościół murowany, późnogotycki (wieża dobudowana później reprezentuje styl późnobarokowy). Ośmioboczny hełm wieży ma kształt baniasty z latarnią. Główny ołtarz kościoła powstał około roku 1600 (odrestaurowano go w roku 1937), jego ozdobą jest scena przedstawiająca Ostatnią Wieczerzę. Prezbiterium jest zamknięte ścianą prostą z trójkątem szczytowym. Od zachodniej strony stoi wieża, a od północnej zakrystia. Wewnątrz kościoła znajduje się marmurowa chrzcielnica z XVIII w. a w niej cynowa misa z rytą inskrypcją, sceną chrztu w Jordanie oraz datą 1715. Chór muzyczny wykonany jest z drewna, a na jego parapecie namalowane są sceny: Wąż Miedziany, Ukrzyżowanie, Wizja Eliasza, Wniebowstąpienie.

  • Kościół Filialny p.w. św. Piotra i Pawła w Pągowie

 

Kosciół w P±gowie.jpeg

 Kościół w obecnym kształcie wzniesiono w XV w., choć pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą z roku 1376. Kościół zbudowany z cegły w stylu gotyckim. Dolna kondygnacja wymurowana z kamienia. Hełm na wieży początkowo zbudowany jako baniasty, później, w czasie rozbudowy w XVIII w. przekształcono na ośmiopolowy. Dzwon kościelny odlany przez ludwisarza z Wrocławia Kaspra Koerberga w 1738 r. Ołtarz główny kościoła to dwukondygnacyjny zabytek z przełomu XVII i XVIII wieku. W jego centrum znajduje się rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego. Ambona, z końca XVII w., posiada bogatą, barokową dekorację z motywami roślinno-owocowymi i malowanymi wizerunkami apostołów. Od wieku XVI do 1945 r. kościół był ewangelicki.

oraz Park w Zespole Pałacowym w Wilkowie

Ponad dwuhektarowy park typu swobodnego o początkach sięgających II ćw. XIX wieku, na co wskazuje wiek części drzewostanu, otoczony jest murem ceglanym z przełomu XIX-XX wieku. Teren parku obiega droga jezdna stanowiąca jego granicę od północy, wschodu i częściowo od zachodu. Pałac usytuowany jest wewnątrz parku niemalże w centralnej jego części. Przed pałacem znajduje się półkulisty podjazd obsadzony dębami i lipami. Pałac jest piętrową budowlą, podpiwniczoną, murowaną i tynkowaną, nakrytą czterospadowym dachem. Budynek pochodzi z ostatniej ćwierci XIX wieku. W pałacu zachowała się częściowo oryginalna stolarka okienna i drzwiowa. Pałac jest własnością prywatną.

 

Ponadto warty zainteresowania i obejrzenia jest: 

  • Zespół Pałacowo-Parkowy z Folwarkiem w Pągowie

 

Pałac w Pagowie.jpeg

 Leżący w centrum wsi zespół składa się z części rezydencjonalnej z pałacem, parkiem i oficyną, i części folwarcznej złożonej z dwóch podwórzy gospodarczych. Rozległy teren w zespole zajmuje położony na południe od pałacu park typu swobodnego. Pałac wzniesiono w latach 1875/76, a zabudowę gospodarczą, inwentarską wznoszono sukcesywnie w 4 ćw. XIX wieku. Centralnym elementem zespołu jest pałac, początkowo wzniesiony jako niewielka siedziba ziemska. W roku 1918-19 dokonano rozbudowy pałacu o część zachodnią, dobudowano także taras w elewacji ogrodowej oraz wprowadzono zmiany we wnętrzu (kominek). W 1937 roku ówczesny właściciel Erich Schulz-Methener dokonał następnej rozbudowy pałacu o część wschodnią, wzniósł również nowy wysoki czterospadowy dach. Wewnątrz pałacu zlokalizowane są pomieszczenia biurowo-administracyjne firmy, Gospodarstwo Rolno-Nasienne PAGRO Sp. z o.o., która to jest właścicielem całego zespołu pałacowo-parkowego.

  • Budynek gorzelni z płatkarnią wraz z urządzeniami ciągu technologicznego położony w dawnym zespole folwarcznym w Pszenicznej

 

Gorzelnia w Pszenicznej.jpeg

 Budynek złożony jest z dwóch przylegających do siebie części; dwukondygnacyjnego budynku gorzelni zbudowanej w 2 poł. XIX wieku oraz trójkondygnacyjnego budynku płatkarni wzniesionej w latach 20 XX wieku. Obie części są podpiwniczone, kryte niskimi dwuspadowymi dachami, nad którymi wznosi się wysoki komin umiejscowiony w centrum płatkarni, wymurowany z cegły ceramicznej, licowej. W piwnicy znajduje się rozległa słodownia, pomieszczenie płuczki ziemniaków, magazyn spirytusu oraz kotłownia z kotłem parowym. W I kondygnacji znajdują się pomieszczenia ciągu technologicznego: płatkarnia, zaciernia, aparatownia, drożdżownia i fermentownia z zachowanymi oryginalnymi urządzeniami. Obiekt stanowi własność Gospodarstwa Rolno-Nasiennego PAGRO Sp. z o.o., w Pągowie.

 

Projekt i realizacja: © 2011-2017 netkoncept.com - skycms